കാരകൾ

നിരവധി ഇനം കാരകൾ തിരുവനന്തപുരത്തെ കടലിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പണ്ട് തട്ടുമടികളിൽ വളരെ വലിയ അളവിൽ കാരകൾ ലഭിക്കുമായിരുന്നു. പൊതുവെ ചെറിയ മത്സ്യം ആണെങ്കിലും അത്യാവിശ്യം വലിപ്പവും മാംസവും ഉള്ള ചളുവക്കാരകളും ചതക്കാരകളും ഇവയുടെ കൂട്ടത്തിലുണ്ട്. വട്ടക്കാര എന്ന ഇനമാകട്ടെ ഉണക്കി തല്ലി പാചകം ചെയ്യാതെ പോലും കരുവാടായി കഴിക്കാൻ നല്ലതാണ്. തീരങ്ങളിലെ അതിദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ നാളുകളിൽ എത്രയോ തലമുറകളുടെ വിശപ്പടക്കിയിരുന്നു കാരകൾ. അന്ന് ലഭിച്ചിരുന്ന കാരകളിൽ പലതിനെയും ഇന്ന് കാണാനില്ല, മിക്കതും വംശനാശ ഭീഷണിയിൽ ആണ് എന്ന് വേണം കരുതാൻ. കാരകളിൽ വരിക്കാര എന്നൊരിനം തീരക്കടൽ പാരുകളിൽ വസിക്കുന്നവയാണ്. ഇവ ഇരയെടുക്കാൻ വായ് തുറക്കുമ്പോൾ ചുണ്ടുകൾ പുറത്തേക്ക് തള്ളിവരും. കടപ്പുറത്തെ മണൽപരപ്പുകളിൽ നിരത്തിയിട്ട ഓലക്കീറുകളിൽ ഉണങ്ങാനിട്ട കാരകൾക്കും മറ്റു മീനുകൾക്കും കാവലിരുന്ന അനുഭവം കടൽത്തീരത്തെ അന്നത്തെ എല്ലാ കുട്ടികൾക്കും പറയാനുണ്ടാവും.

KARAKAL

Many species of Kara fishes were available once, in the sea of Thiruvananthapuram. In the past, Karakal could easily be obtained in large quantities through the Thatttumadi fishing process. Although they are generally termed as small fish variety, including Chaluvakkara and Chatakkara are among the quiet large and meaty varieties. The species called Vattakkara is good to eat as dried up Karuvaad even without cooking it. Many generations of people had been sustained by Karakal, during the days of extreme poverty along the coast. Many of the Kara fishes that were available back then are no longer found now, and most of them are threatened, endangered or even extinct. Among Kara fishes, a species called Varakkara lives on the coastal reefs. Their speciality is when they open their mouths to catch prey, their lips protrude out.
All the children along the coast of the past would have experienced guarding the Kara fishes or other variety fishes that were sun-dried on the coconut palm leaves laid out on the sandy shores.